وقتى ارسلانشاه اين خبر را شنيد سپاه انبوهى براى مقابله با او فرستاد . ولى او اين سپاه را شكست داد و غارت كرد . آن عده از سپاهيان ارسلانشاه كه جان سالم بدر برده بودند به - بدترين وضعى به غزنه بازگشتند . ارسلانشاه كه چنين ديد از در فروتنى درآمد و رسولى را نزد امير انر فرستاد و اهداء اموال كثيرى را تضمين كرد تا دست ازو بردارد و بازگردد . و اين بازگشت را نيز پيش سلطان سنجر به نحو پسنديده‌اى توجيه كند . ولى امير انر پيشنهاد او را نپذيرفت و به انجام چنين كارى تن در نداد . از طرف ديگر ، سلطان سنجر ، پس از رفتن انر قشونى فراهم آورد كه شخصا به جنگ ارسلانشاه برود . ارسلان شاه زن عموى خود را براى آشتى با سلطان سنجر واسطه كرد . اين زن خواهر سلطان سنجر از سلطان بركيارق شمرده مىشد . علاء الدوله ابو سعد پدر اين زن را كشته و او را از خروج از غزنه منع كرده و به عقد ازدواج خود درآورده بود . درين وقت ارسلانشاه او را به وساطت نزد سلطان سنجر فرستاد . اين زن وقتى به خدمت برادر خود رسيد ، هداياى ارسلانشاه را كه با خود داشت و عبارت بود از دويست هزار دينار وجه نقد و تحفه‌هاى تقديم كرد و از سنجر درخواست نمود كه بهرام را به برادرش ارسلانشاه تسليم كند . اين زن سينه پر كينه و دشمنى ديرينه با ارسلانشاه داشت ، لذا از بين بردن او را در نظر سلطان سنجر كارى آسان جلوه داد و سنجر را براى تسخير شهرهايى كه در قلمرو ارسلانشاه بود تطميع